Tegoroczna edycja Narodowego Czytania miała w naszej szkole nieco inny niż zwykle wymiar. Tym razem, do fascynującego świata dramatu Adama Mickiewicza zaprosili nas uczniowie klas od czwartej do ósmej szkoły podstawowej oraz liceum, prezentując inscenizację II części Dziadów.
Obecność rodziców na widowni była wyrazem wsparcia dla młodych artystów, ale przede wszystkim pięknym świadectwem wspólnej troski o pielęgnowanie polskiego dziedzictwa kulturowego.
Od czasów powstania Dziadów świat zmienił się diametralnie. Jest jednak pewna niewzruszona prawda, mówiąca o istocie ziemskiego życia. Nie ważne kim jesteś, jak wyglądasz, ile masz pieniędzy – póki żyjesz, doświadczać będziesz wszelkich uczuć, od skrajnej rozpaczy po bezgraniczną radość. Ważnym jest, nasza postawa wobec spotykanych doświadczeń; empatia oraz brak przyzwolenia na ludzką krzywdę. Niech słowa Złego Pana (wypowiedziane przez doskonale go grającego Wojtka!) staną się dla nas puentą dzieła, a może i przestrogą?
Bo kto nie był ni razu człowiekiem,
Temu człowiek nic nie pomoże.
Pochylenie się nad głębokim przesłaniem dramatu, ułatwiła nam kunsztownie wykonana przez Panią Jolantę Kanar prezentacja. Ale to fenomenalna ekspresja uczniów była tu na pierwszym planie. Prowadzeni charyzmatycznym głosem Guślarza (brawo Sebastian!) poznajemy wszystkie rytuały obrzędu, a wraz z nimi kolejne postaci dramatu. Każde wypowiedziane słowo, ruch, gest, ale również chwila ciszy i oczekiwania miały tu swoje znaczenie.
Sobotnia inscenizacja Dziadów stała się niezapomnianą lekcją dla wszystkich tam obecnych – uczniów, rodziców i nauczycieli.
Generale Sosabowski! Twoi podopieczni stanęli na wysokości zadania, w pełni oddając piękno i ponadczasowe przesłanie jednego z największych dzieł Adama Mickiewicza!
MB
